دستینج

لغت نامه دهخدا

دستینج. [ دَ ن َ ] ( معرب، اِ ) معرب دستینه. یارق. ( از اقرب الموارد ). یاره. و رجوع به دستینه شود. || بارق. ( اقرب الموارد ). ابر با درخش. ( منتهی الارب ).