درغو

لغت نامه دهخدا

درغو. [ دُ ] ( اِ ) فضله و پس مانده از حلوا که در سبو باقی مانده باشد. ( آنندراج ) ( از شعوری ).

فضله و پس مانده از حلوا که در سبو باقی مانده باشد