لغت نامه دهخدا
( دبلة ) دبلة. [ دُ ل َ ] ( ع اِ ) یک دسته از هر چیزی. || نوعی از بیماری شکم. دَبلَة. || لقمه بزرگ. ( منتهی الارب ). || پاره ناطف. ( مهذب الاسماء ). ج، دبل. ( مهذب الاسماء ). || سوراخ تبر. ج، دُبُل. ( منتهی الارب ). || غازی. ( یادداشت مؤلف ). || تنگ یا بطری. ج، دُبَل. ( دزی ج 1 ص 424 ).
دبلة. [ دَ ل َ / دِ ل َ ] ( ع اِ ) انگشتری بی نگین. ( دزی ج 1 ص 424 ). || حلقه کوچک فلزی پیرامون دسته افزار. ج، دَبَل. ( دزی ج 1 ص 424 ).
دبلة. [ ] ( اِخ ) احتمال میرود که همان دبل حالیه باشد که مخروب است. ( قاموس کتاب مقدس ).
دبلة. [ دَ ل َ ] ( ع اِ ) نوعی از بیماری شکم. دبلِة. ( منتهی الارب ). || بار درخت کریره ( ؟ ) است. ( الفاظالادویه ).