لغت نامه دهخدا
( داعرة ) داعرة. [ ع ِ رَ ] ( ع ص ) تأنیث داعر. نخلة داعرة؛ خرمابنی که گشن نپذیرد. ج، مداعر، مداعیر. ( منتهی الارب ). || خبیثةٌ داعرة؛ زن پلید تباهکار. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟