لغت نامه دهخدا
خندانیدن. [ خ َ دَ ] ( مص مرکب ) بخنده درآوردن. بخنده واداشتن. خنداندن. اضحاک. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ):
نبینی آفتاب آسمان را
کز آن خندد که خنداند جهان را.نظامی.
خندانیدن. [ خ َ دَ ] ( مص مرکب ) بخنده درآوردن. بخنده واداشتن. خنداندن. اضحاک. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ):
نبینی آفتاب آسمان را
کز آن خندد که خنداند جهان را.نظامی.
( مصدر ) ( خندانید خنداند خواهد خندانید بخندان خندانندهخندانیده ) بخنده در آوردن.