لغت نامه دهخدا
خناده. [ خ َ دِ ] ( اِ ) به زبان گیلانی شخصی که فرمان سپهسالار را به لشکر رساند. ( از برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).
خناده. [ خ َ دِ ] ( اِ ) به زبان گیلانی شخصی که فرمان سپهسالار را به لشکر رساند. ( از برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).