خمطریر

لغت نامه دهخدا

خمطریر. [ خ َ طَ ] ( ع ص ) آبی که به تلخی نرسیده باشد و ستور آن را خورد. منه: ماء خمطریر. || آب شور. || آب تلخ. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).