خبوق
لغت نامه دهخدا
خبوق. [ خ َ ] ( ع ص ) امراة خبوق؛ زن که عندالجماع از شرمش آواز برآید. ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
خبوق. [ خ َ ] ( ع ص ) امراة خبوق؛ زن که عندالجماع از شرمش آواز برآید. ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).