خائبه

لغت نامه دهخدا

( خائبة ) خائبة. [ ءِ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث خائب، ناامید:
هر صباحی فرقه ای را راتبه
تا نماند امتی زو خائبه.مولوی.رجوع به خائب شود.