حسیف

لغت نامه دهخدا

حسیف. [ ح َ ] ( ع اِ ) آواز خاریدن مار خودرا با یکدیگر برای برآمدن از پوست. ( منتهی الارب ).
- بئر حسیف؛ چاه کنده شده در سنگستان که آبش منقطع نگردد از بسیاری.