حدیث شدیدالضعف

«حدیث شدیدالضعف» اصطلاحی در علم حدیث است که به روایتی گفته می‌شود که اعتبار بسیار پایینی دارد و از نظر سندی دچار ضعف جدی است. این نوع حدیث معمولاً به دلیل وجود راویان متهم به دروغ‌گویی، یا افرادی که روایتشان پذیرفته نشده و کنار گذاشته شده‌اند، در زنجیره سند ضعیف محسوب می‌شود. در علم حدیث، روایات بر اساس میزان اعتبار به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند که یکی از آن‌ها حدیث ضعیف است و شدیدالضعف از مراتب پایین‌تر آن به شمار می‌آید. وقتی در سند حدیث شخصی وجود داشته باشد که مورد اتهام باشد یا در منابع رجالی به ضعف شدید او اشاره شده باشد، آن روایت شدیدالضعف نامیده می‌شود. این گونه احادیث معمولاً برای استناد فقهی یا اعتقادی قابل اعتماد نیستند. برخی از علما گفته‌اند اگر اهل حدیث بر شدت ضعف یک روایت اتفاق نظر داشته باشند، آن حدیث اساساً حجت محسوب نمی‌شود. اما در صورتی که درباره شدت ضعف آن اختلاف نظر وجود داشته باشد، گاهی در برخی موارد محدود به آن استناد می‌شود. بنابراین درجه اعتبار این احادیث بسیار پایین است و با روایات صحیح یا حسن قابل مقایسه نیست. اصطلاح «حدیث شدیدالضعف» گاهی با تعبیراتی مانند «خبر شدیدالضعف» یا «روایت شدیدالضعف» نیز به کار می‌رود. 

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] حدیث شدیدالضعف، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به روایتی که در سلسله سند آن شخص متمم و متروکی باشد، اطلاق می گردد.
یکی از اقسام حدیث ضعیف، حدیث شدید الضعف است. حدیث شدید الضعف حدیثی است که در سلسله سند آن شخص متهم و متروک باشد.
درجات
حدیث شدید الضعف دارای دو درجه می باشد: ۱- حدیثی که اهل حدیث، اتفاق بر شدت ضعف آن داشته باشند که اصلاً حجت نیست. ۲- حدیثی که اهل حدیث در شدت ضعف آن اتفاق نظر نداشته باشند که در این صورت گاهی به آن احتجاج می شود. از این واژه به خبر شدید الضعف، روایت شدید الضعف و شدید الضعف نیز تعبیر می شود.
تهانوی، ظفر احمد، قواعد فی علوم الحدیث، ص۱۰۱.
۱. ↑ تهانوی، ظفر احمد، قواعد فی علوم الحدیث، ص۱۰۱.۲. ↑ تهانوی، ظفر احمد، قواعد فی علوم الحدیث، ص۱۱۵.
منبع
...