تپه ترینا

تپه ترینا. [ ت َپ ْ پ َ / پ ِ ت ِ / ت ُ ] ( ص مرکب، از اتباع ). در تداول خانگی، آدمئی فربه و تنبل و آسایش جوی که هیچ کار نداند و نکند و دائم بر یک جای نشسته بود. فربهی و نرم و کاهل و سست. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).

از اتباع ٠ در تداول خانگی آدمی فربه و تنبل و آسایش جوی که هیچ کار ندارد و نکند ٠ و دائم بر یک جای نشته بود ٠