تقیظ
لغت نامه دهخدا
تقیظ. [ ت َ ق َی ْی ُ ] ( ع مص ) در تابستان اقامت کردن در جای. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
در تابستان اقامت کردن در جای
تقیظ. [ ت َ ق َی ْی ُ ] ( ع مص ) در تابستان اقامت کردن در جای. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
در تابستان اقامت کردن در جای