تفازز
لغت نامه دهخدا
تفازز. [ت َ زُ ] ( ع مص ) بیرون آمدن دو حریف برای جنگ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تبارز. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
بیرون آمدن دو حریف برای جنگ
تفازز. [ت َ زُ ] ( ع مص ) بیرون آمدن دو حریف برای جنگ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تبارز. ( از اقرب الموارد ).
بیرون آمدن دو حریف برای جنگ