لغت نامه دهخدا
تفازز. [ت َ زُ ] ( ع مص ) بیرون آمدن دو حریف برای جنگ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تبارز. ( از اقرب الموارد ).
تفازز. [ت َ زُ ] ( ع مص ) بیرون آمدن دو حریف برای جنگ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تبارز. ( از اقرب الموارد ).
بیرون آمدن دو حریف برای جنگ