تعسن
لغت نامه دهخدا
تعسن. [ ت َ ع َس ْ س ُ ] ( ع مص ) به پدر خود مانستن. || نشان و مکان چیزی را جستن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء )( از اقرب الموارد ). || رویانیدن زمین اندک از گیاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با تعسن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با وجود شنیدن تمام دلایل منطقی و شواهد موجود، همچنان بر موضع خود پافشاری میکند که نشاندهنده نوعی تعسن و لجاجت در تصمیمگیریهای اوست.
💡 تعسن و کلهشقی در مدیریت پروژههای بزرگ میتواند منجر به اتلاف منابع مالی و زمانی شود و در نهایت شکست کل تیم را به دنبال داشته باشد.
💡 برخورد با افرادی که دچار تعسن هستند نیازمند صبر و حوصله بسیار زیادی است، زیرا آنها به راحتی از مسیر خود منحرف نمیشوند.