لغت نامه دهخدا
تصخیر. [ ت َ ] ( م مص ) فرمانبردار کردن دیگری را و رام کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تسخیر کردن کسی را. ( از اقرب الموارد ).
تصخیر. [ ت َ ] ( م مص ) فرمانبردار کردن دیگری را و رام کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تسخیر کردن کسی را. ( از اقرب الموارد ).
فرمانبردار کردن دیگری را و رام کردن تسخیر نکردن کسی را