تدعث
لغت نامه دهخدا
تدعث. [ ت َ دَع ْ ع ُ ] ( ع مص ) پر از کینه شدن سینه کسی. ( منتهی الارب )( از ناظم الاطباء ) ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ).
تدعث. [ ت َ دَع ْ ع ُ ] ( ع مص ) پر از کینه شدن سینه کسی. ( منتهی الارب )( از ناظم الاطباء ) ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ).