تذبیت

تذبیت. [ ت َ ] ( ع مص ) خشک شدن لب کسی از تشنگی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). || بسیار دفع کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).

خشک شدن لب کسی از تشنگی. یا بسیار دفع کردن.