تتبیع

لغت نامه دهخدا

تتبیع. [ ت َ ] ( ع مص ) از پی فرا شدن. ( زوزنی ). طلب چیزی کردن؛ برفتن در پی آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

مهوا یعنی چه؟
مهوا یعنی چه؟
آبشش یعنی چه؟
آبشش یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز