لغت نامه دهخدا
تبت یداک. [ ت َب ْ ب َ ی َ ک َ ] ( ع جمله فعلیه دعایی ) هلاک شود هر دو دست تو. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). مأخوذ از آیه اول سوره المسد:
یکی زجر کردش که تبت یداک
مرو دامن آلوده در جای پاک.سعدی ( بوستان ).تبت یداه؛ ضلتا و خسرتا. ( قطر المحیط ).
