واژه «تأسّل» واژهای عربی است که در متون لغوی به معنای همانند شدن با پدر یا پیروی از خوی و عادت او آمده است. این کلمه از ریشهای گرفته شده که به مفهوم شباهت یافتن و اقتدا کردن اشاره دارد. در لغت، «تأسّل به پدر» یعنی فرزند در رفتار، اخلاق یا عادتها به پدر خود شباهت پیدا کند. به همین دلیل، این واژه برای بیان همانندی در صفات و ویژگیهای شخصیتی نیز به کار میرود. در برخی منابع لغوی مانند «اقرب الموارد»، «قطر المحیط» و «منتهی الارب» این معنا ذکر شده است. همچنین «تأسّل» به معنای تشبّه و مانند شدن به فردی دیگر نیز آمده است. بنابراین کاربرد آن تنها به پدر محدود نیست و میتواند به معنای اقتدا و شباهت گرفتن از دیگران نیز باشد. این واژه بیشتر در متون قدیمی عربی و فارسی دیده میشود. از نظر مفهومی، «تأسّل» بیانگر انتقال یا شباهت در اخلاق و عادات است. به طور کلی، معنای اصلی آن همانند شدن با دیگری و پذیرفتن ویژگیها یا خوی اوست.
تأسل
لغت نامه دهخدا
تأسل. [ ت َ ءَس ْ س ُ ] ( ع مص ) تأسل به پدر؛ خوی و عادت و خلق پدر گرفتن. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). مانند شدن. تشبه.
