لغت نامه دهخدا
بیره رفتن. [ رَه ْ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) بی راه رفتن. از راه غیرعادی رفتن. بیراهه رفتن:
بفرمود پیران که بیره روید
از ایدر سوی راه کوته روید.فردوسی.
بیره رفتن
فرهنگ فارسی
بی راه رفتن. از راه غیر عادی رفتن. بیراهه رفتن.
بیره رفتن. [ رَه ْ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) بی راه رفتن. از راه غیرعادی رفتن. بیراهه رفتن:
بفرمود پیران که بیره روید
از ایدر سوی راه کوته روید.فردوسی.
بی راه رفتن. از راه غیر عادی رفتن. بیراهه رفتن.