لغت نامه دهخدا
بیدگون. ( ص مرکب ) ( از: بید + گون ) برنگ برگ بید. سبز:
چون پرند بیدگون بر روی پوشد مرغزار
پرنیان هفت رنگ اندرسر آرد کوهسار.فرخی.
بیدگون
فرهنگ فارسی
برنگ برگ بید ٠ سبز ٠
بیدگون. ( ص مرکب ) ( از: بید + گون ) برنگ برگ بید. سبز:
چون پرند بیدگون بر روی پوشد مرغزار
پرنیان هفت رنگ اندرسر آرد کوهسار.فرخی.
برنگ برگ بید ٠ سبز ٠
