لغت نامه دهخدا
بنجیک. [ ب ِ ] ( ترکی، اِ ) جای بستن اسبان چاپار در راه باشد. و به عبارت اُخری یام خانه است. ( از فرهنگ وصاف از آنندراج ).
بنجیک. [ ب ِ ] ( ترکی، اِ ) جای بستن اسبان چاپار در راه باشد. و به عبارت اُخری یام خانه است. ( از فرهنگ وصاف از آنندراج ).
( اسم ) جای بستن اسبان چاپار در راه.