لغت نامه دهخدا
بطشابع. [ ب َ ب ِ ] ( اِخ ) نام زن اوریا که داود پس از مرگ شوی او را بزنی کرد و سلیمان را بطشابع آورد. ( یادداشت مؤلف ).
بطشابع. [ ب َ ب ِ ] ( اِخ ) نام زن اوریا که داود پس از مرگ شوی او را بزنی کرد و سلیمان را بطشابع آورد. ( یادداشت مؤلف ).