بشندن

لغت نامه دهخدا

بشندن. [ ب ِ ن َ دَ ] ( مص ) بشنیدن. شنیدن:
گریزان ببالا چرا برشدی
چو آوازشیر ژیان بشندی.فردوسی.شکسته شدش لشکری کامدی
چو آواز این داستان بشندی.فردوسی.و رجوع به بشنیدن و شنیدن شود.