برطیس

لغت نامه دهخدا

برطیس. [ ] ( معرب، اِ ) یونانی، بمعنی محیط. ( مفاتیح ). فکه بزرگی است از آلات حیل در داخل او محوری که بدان سنگینی ها بردارند. ( یادداشت مؤلف ).