محاط

محاط. [ م ُ ] ( ع ص ) جای گرداگرد برآورده شده برای گوسفندان و شتران و برای مردمان. ( از ناظم الاطباء ). گرداگرد فرا گرفته. مقابل محیط. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || احاطه شده. ( ناظم الاطباء ). محفوف. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || دریافت شده و دانسته شده. ( ناظم الاطباء ):
خدای مبدع هرچ آن ترا به وهم و به حس
محاط و مدرک و معلوم و مبصر است و مشار.ناصرخسرو.گفتم محاط باشد معقول عین او
گفتا براو محیط نباشد عقول اگر.( ؟ )

(مُ ) [ ع. ] (اِمف. ) احاطه شده.

ویژگی چیزی که اطراف آن گرفته شده، احاطه شده.

احاطه شده، چیزی که اطراف آن گرفته شده
( اسم ) چیزی که گرد آن را فرا گرفته باشند احاطه شده.

احاطه شده.

💡 آرتْسْواشِن (به ارمنی: Արծվաշեն، به‌معنی شهر عقاب) یکی از برون‌بومهای کشور ارمنستان محاط در خاک جمهوری آذربایجان است.

💡 حال چگونه این همه قوانین و وجود فضاهای محاطی یک جسم را فاقد هر گونه حرکت و تغییر بپنداریم در حالی که اثر آن‌ها موجودیت و رفتار آن جسم را دربر گرفته‌است.

💡 ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاط علم تو محیط هستی ماست محاط

💡 من رو صف ذات تو کردن، نیارم؛ نه ذاتت محاط و، نه وصفت محدد

💡 گاه مرکب گه بسیط و گه محاط و گه محیط گه حصار و گاه محصورم نمیدانم کیم