کلمه «مغنیطیس» در علوم به معنای «آهنربا» یا مادهای است که خاصیت جذب فلزات مغناطیسی را دارد و میدان مغناطیسی ایجاد میکند. این واژه از ریشه یونانی گرفته شده و در فارسی برای اشاره به پدیده مغناطیس و نیروهای مغناطیسی به کار میرود. مغنیطیس میتواند طبیعی باشد، مانند سنگ آهنربا، یا مصنوعی باشد که از مواد فلزی ساخته شده است. ویژگی اصلی آن جذب فلزاتی مثل آهن، نیکل و کبالت است و به همین دلیل در آزمایشها و ابزارهای مهندسی کاربرد دارد. این ماده قادر است میدان مغناطیسی ایجاد کند و قطبهای شمال و جنوب مغناطیسی دارد که جهتگیری عقربه قطبنما را ممکن میسازد. در فیزیک و مهندسی، مغنیطیس پایه بسیاری از دستگاهها و ابزارهای الکترومغناطیسی و سنجش نیروهای مغناطیسی است. استفاده از مغنیطیس در موتورهای الکتریکی، ژنراتورها و ابزارهای اندازهگیری جریان الکتریکی بسیار رایج است. این ماده همچنین در علوم زمینشناسی برای مطالعه میدان مغناطیسی زمین و سنگهای مغناطیسی اهمیت دارد. ویژگی مغناطیسی آن باعث شده است که در زندگی روزمره، ابزارهای پزشکی، صنعتی و تحقیقاتی کاربرد گستردهای داشته باشد.
مغنیطیس
لغت نامه دهخدا
مغنیطیس. [ م َ ] ( معرب، اِ ) سنگ آهن ربای. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مغناطیس شود.