برسیون

لغت نامه دهخدا

برسیون. [ ] ( اِ ) لبخ. ( یادداشت مؤلف ). ثمر درختی است شبیه به امرود و منبت او اسکندریه است و در مصر تناول مینمایندو در سایر بلاد بعیده سم است. ( تحفه حکیم مؤمن ).