لغت نامه دهخدا
برائل. [ ب ُ ءِ ] ( ع اِ ) موی گردن خروس. ( آنندراج ). پرهای گرداگرد گردن مرغ یا خاص است به یال شوات. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). برائلی. ( منتهی الارب ).
- ابوبرائل؛ خروس. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
- برائل الارض؛ گیاه زمین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).