بخولق

لغت نامه دهخدا

بخولق. [ ب ِ خُو ل ُ ] ( ترکی، اِ ) فرورفتگی بالای سم اسب که حلقه بخو را در آنجا بندند. ( فرهنگ فارسی معین ). بخولیک. و رجوع به ماده زیر شود.

فرورفتگی بالای سم اسب که حلقۀ بخو را در آنجا می بندند.

فرورفتگی بالای سم اسب که حلقه بخو را در، آنجا میبندند
( اسم ) فرو رفتگی بالای سم اسب که حلق. بخورا در آنجا بندند.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بزرگان و پیامبران همواره با خویی نیک و بخولق با مردم رفتار می‌کردند تا بتوانند قلب‌ها را با مهربانی و بردباری خود به سمت حقیقت هدایت کنند.

💡 برخورد بخولق و محترمانه در محیط‌های کاری می‌تواند باعث ایجاد جوی مثبت و همکاری بیشتر میان همکاران و افزایش بهره‌وری در انجام پروژه‌های مختلف شود.

💡 آن دانشمند بزرگ با وجود تمام فشارهای اجتماعی، همواره بخولق و با وقار با شاگردان خود رفتار می‌کرد و دانش خود را با صبر به آن‌ها می‌آموخت.