لغت نامه دهخدا
بحاء. [ ب َح ْ حا ] ( ع ص ) زن گلوگرفته گران آواز. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ( اِخ ) پشته ای در بادیه. ( آنندراج ). پشته ای است در بادیه. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟