بلاله

( بلالة ) بلالة. [ ب َ ل َ ] ( ع مص ) مبتلی شدن به چیزی و درآویختن بدان. ( از منتهی الارب ). آزموده شدن به چیزی و درآویخته شدن به آن. ( ازذیل اقرب الموارد از لسان ). بَلل. بُلول. و رجوع به بلل و بلول شود. || یافتن و دانستن: ما بللت به؛ نیافتم و ندانستم آن را. ( از منتهی الارب ).
بلالة. [ ب َ ل َ ] ( ع اِ ) بقیه مودت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). بُلالة. بُلّة. رجوع به بلالة و بلة شود.
بلالة. [ ب ُ ل َ ] ( ع اِ ) تری. نمناکی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). تری. ( دهار ). || بقیه مودت. ( منتهی الارب ): طویت فلانا علی بلالته؛ تحمل او را کردم با وجود بدی و عیبی که در او بود، یا با او مدارا کردم در حالی که بقیه ای از مودت و دوستی در وی بود. بَلالة. بُلّة. رجوع به بُلة شود.

تری و نمناکی ٠ تری ٠ یا بقی. مودت ٠ گویند طویت فلانا علی بلالته یعنی تحمل او را کردم با وجود بدی و عیبی که در او بود یا با او مدارا کردم در حالی که بقیه ای از مودت و دوستی در وی بود.

بلاله ( به عربی: البلالة ) یک شهرداری در الجزایر است که در استان ام البواقی واقع شده است.

💡 بلای دین و دل آمد بسنبل و بادام شفای جان و تن آمد بلاله و مرجان

💡 ایا حریف گل اندام چون رسید بهار ز بهر کام دل آور بلاله زار گذار

💡 نرگس بلاله بیند و دارد تأسفی چون سرخوشی که سوخته باشد کباب او

💡 بی روی گلعذار مخوانم بلاله زار بی گل نوای بلبل و شور هزار نیست

💡 گفتم به لاله و گل، روی تو داد رنگ گفتا دهد بلاله و گل رنگ ماهتاب