بامستون
لغت نامه دهخدا
بامستون. [ س ِ ] ( اِ ) ایوان. بالاخانه. ( ناظم الاطباء ). خانه بالایی. ( از فرهنگ شعوری ج 1 ص 181 ). || غرفه سر ناپوشیده. الغرفة بلاسقف. ( از فرهنگ شعوری ج 1 ص 181 ).
بامستون. [ س ِ ] ( اِ ) ایوان. بالاخانه. ( ناظم الاطباء ). خانه بالایی. ( از فرهنگ شعوری ج 1 ص 181 ). || غرفه سر ناپوشیده. الغرفة بلاسقف. ( از فرهنگ شعوری ج 1 ص 181 ).