لغت نامه دهخدا
( باقلاة ) باقلاة. [ ق ِ ] ( ع اِ ) یکی باقلاء. یک دانه باقلا.
- باقلاة اسکندریه؛ وزنی معادل نه قیراط. ( مفاتیح خوارزمی ).
- باقلاة مصریه؛ وزنی معادل چهل و هشت جو، یعنی دوازده قیراط. ( مفاتیح خوارزمی ).
- باقلاة یونانیه؛ وزنی معادل بیست و چهار جو. ( مفاتیح خوارزمی ).
