لغت نامه دهخدا
( آیینه افروز ) آیینه افروز. [ ن َ / ن ِ اَ ] ( نف مرکب ) آینه افروز. آینه زدای. صیقل. آنکه آینه روشن کند. روشن گر. صاقل. صقّال.
( آیینه افروز ) آیینه افروز. [ ن َ / ن ِ اَ ] ( نف مرکب ) آینه افروز. آینه زدای. صیقل. آنکه آینه روشن کند. روشن گر. صاقل. صقّال.
( آیینه افروز ) ( اسم صفت ) آنکه آیینه روشن کند روشنگر صیقل آینه افروز.