اگنده گوش

عبارت «آگنده گوش» به معنای فردی است که به خوبی نمی‌تواند بشنود یا به عبارتی، کر است. این اصطلاح به طور مجازی به افرادی اطلاق می‌شود که به نصایح و اندرزها گوش نمی‌دهند و به نوعی اندرزناپذیر هستند. این واژه به نوعی نشان‌دهنده عدم توجه یا بی‌اعتنایی به سخنان دیگران است. افرادی که آگنده گوش هستند، معمولاً در برابر نکات مهم یا هشدارها بی‌توجهی نشان می‌دهند و به همین دلیل ممکن است دچار مشکلات و چالش‌هایی شوند. در ادبیات فارسی، این اصطلاح به عنوان یک توصیف برای افرادی که به نصایح دیگران توجه نمی‌کنند، به کار می‌رود و می‌تواند به نوعی انتقاد از رفتار آن‌ها باشد. به همین دلیل، آگنده گوش به عنوان یک صفت منفی در نظر گرفته می‌شود و نشان‌دهنده عدم انعطاف‌پذیری و بی‌توجهی به نظرات دیگران است.