لغت نامه دهخدا
( آموزیدن ) آموزیدن. [ دَ] ( مص ) آموختن. تعلّم: و چنان واجب کندی که ایشان نبشتندی و من بیاموزیدمی. ( تاریخ بیهقی ).
( آموزیدن ) آموزیدن. [ دَ] ( مص ) آموختن. تعلّم: و چنان واجب کندی که ایشان نبشتندی و من بیاموزیدمی. ( تاریخ بیهقی ).
( آموزیدن ) = آموختن
( آموزیدن ) آموختن تعلم.