لغت نامه دهخدا
( اقطاعة ) اقطاعة. [ اِ ع َ ] ( ع اِ )بخشی از سرزمین خراج که سپاهی آن را تقطیع میکند و محصول آن زمین برای وی قرار داده میشود که روزی خورد. ( اقرب الموارد ). ج، اقطاعات. ( از اقرب الموارد ).
( اقطاعة ) اقطاعة. [ اِ ع َ ] ( ع اِ )بخشی از سرزمین خراج که سپاهی آن را تقطیع میکند و محصول آن زمین برای وی قرار داده میشود که روزی خورد. ( اقرب الموارد ). ج، اقطاعات. ( از اقرب الموارد ).
بخشی از سرزمین خراج که سپاهی آنرا تقطیع میکند و محصول آن زمین برای وی قرار داده میشود که روزی خورد.