لغت نامه دهخدا
افطارانه. [ اِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) آنچه گاه شکستن روزه خورند پیش از شام. آنچه در اول گشادن روزه خورند از طعام. افطاری. || نقد یا طعامی که به فقرا و طلاب علوم دینی و غیره در رمضان دهند. نقدی که به علما و زهاد و دیگر ارباب استحقاق بخش کردندی از جانب شاهان و امراء. ( یادداشت مؤلف ).
