لغت نامه دهخدا
( اعضمة ) اعضمة. [ اَ ض ِ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ عَضم، بمعنی سرآماج و بیل گندم پاک کن که بصورت انگشتان سازندو جز آن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ عَضم، بمعنی چوب که سر آن پنجه دارد. ( از اقرب الموارد ).
( اعضمة ) اعضمة. [ اَ ض ِ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ عَضم، بمعنی سرآماج و بیل گندم پاک کن که بصورت انگشتان سازندو جز آن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ عَضم، بمعنی چوب که سر آن پنجه دارد. ( از اقرب الموارد ).