لغت نامه دهخدا
استیغال. [ اِ ] ( ع مص ) کش ها و بغلهای تن را شستن. بغل شستن. ( منتهی الارب ): استوغل الرجل؛ غسل مغابنه و بواطن اعضائه. ( اقرب الموارد ).
استیغال. [ اِ ] ( ع مص ) کش ها و بغلهای تن را شستن. بغل شستن. ( منتهی الارب ): استوغل الرجل؛ غسل مغابنه و بواطن اعضائه. ( اقرب الموارد ).