استیعال
مترادفها
فراگیری، درک، احاطه
متضادها
طرد، استثنا
لغت نامه دهخدا
استیعال. [ اِ ] ( ع مص ) پناه بردن بکسی: استوعل الیه. ( منتهی الارب ). || بر کوه شدن وَعْل. بر کوه رفتن بز کوهی. ( منتهی الارب ).
فراگیری، درک، احاطه
طرد، استثنا
استیعال. [ اِ ] ( ع مص ) پناه بردن بکسی: استوعل الیه. ( منتهی الارب ). || بر کوه شدن وَعْل. بر کوه رفتن بز کوهی. ( منتهی الارب ).