استیعال

فراگیری، درک، احاطه

طرد، استثنا

استیعال. [ اِ ] ( ع مص ) پناه بردن بکسی: استوعل الیه. ( منتهی الارب ). || بر کوه شدن وَعْل. بر کوه رفتن بز کوهی. ( منتهی الارب ).