استیدن
لغت نامه دهخدا
استیدن. [ اِ دَ ] ( مص ) استادن. ( شعوری ). ایستادن.
فرهنگ معین
(اِ دَ ) (مص م. ) نک ستیدن، سِتُدن.
فرهنگ فارسی
ایستادن، استادن، برپاشدن، برخاستن، استیده: ایستاده
ایستادن
ویکی واژه
نک ستیدن، سِتُدن.
استیدن. [ اِ دَ ] ( مص ) استادن. ( شعوری ). ایستادن.
(اِ دَ ) (مص م. ) نک ستیدن، سِتُدن.
ایستادن، استادن، برپاشدن، برخاستن، استیده: ایستاده
ایستادن
نک ستیدن، سِتُدن.