استرماک واژهای عربی و مصدر است که در منابع لغوی به معنای «عیبجویی از قومی در حسب و نسب آنان» یا «دارای عیب و نقص شمردن مردم از نظر جایگاه خانوادگی و اجتماعی» آمده است. این واژه به رفتاری اشاره دارد که در آن فرد یا گروهی، دیگران را به سبب تبار، خاندان یا پیشینه خانوادگی مورد سرزنش و تحقیر قرار میدهند. در فرهنگ عربی و جوامع قدیم، حسب و نسب اهمیت فراوانی داشت و هرگونه عیبجویی در این زمینه میتوانست موجب اختلاف، دشمنی و آسیبهای اجتماعی شود. از این رو، استرماک غالباً بار معنایی منفی دارد و بیانگر رفتاری ناپسند و دور از اخلاق اجتماعی است. این واژه در کتابهایی مانند «منتهیالارب» ثبت شده و بیشتر در متون لغوی و ادبی کهن دیده میشود. مفهوم آن تنها به بیان یک عیب ساده محدود نیست، بلکه به تحقیر شخصیت و جایگاه اجتماعی افراد از طریق سرزنش نیاکان و خاندان آنان نیز اشاره دارد. در آموزههای اخلاقی و دینی، چنین رفتاری نکوهش شده و بر برابری انسانها و ارزشگذاری بر پایه کردار و فضیلت تأکید گردیده است. امروزه واژه استرماک در زبان روزمره کاربرد چندانی ندارد، اما مفهوم آن همچنان در مباحث اخلاقی و اجتماعی قابل توجه است. شناخت این واژه، بخشی از آشنایی با فرهنگ واژگان کهن عربی و نگرش جوامع گذشته به مسائل اجتماعی و خانوادگی را روشن میکند. به طور کلی، استرماک به معنای عیبجویی و سرزنش مردم به سبب حسب و نسب آنان است و رفتاری ناپسند و مذموم به شمار میآید.
استرماک
لغت نامه دهخدا
استرماک. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) استرماک قوم؛ باعیب شدن شان در حَسَب های خویش. ( منتهی الارب ).