استبرک

لغت نامه دهخدا

استبرک. [ اِ ت َ رَ ] ( اِ ) دیبای گنده و سطبر. رجوع به استبرق شود.

فرهنگ معین

(اِ تَ رَ ) (اِ. ) نک اسبترق.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - دیبای ستبر استبرک. ۲ - نام دو گونه درختچه از تیر. کتوسها که در هند و مالزی و در جنوب ایران در نقاط گرمسیر و سواحل دریای عمان و خلیج فارس میرویند و از گیاهان کاچوئی ایران هستند.استخر.
دیبای گنده و سطبر

ویکی واژه

نک اسبتر

چاه بیژن یعنی چه؟
چاه بیژن یعنی چه؟
امجق یعنی چه؟
امجق یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز