اذباح

لغت نامه دهخدا

اذباح. [ اِذْ ذِ ] ( ع مص ) ذبح کردن. مذبوح ساختن. ( منتهی الارب ). ذبیحه گرفتن برای خود. ( آنندراج ). خویشتن را ذبیح ساختن. ( زوزنی ). کشتن ساختن. ( تاج المصادر بیهقی ).