لغت نامه دهخدا
احجار ساقطه. [ اَ رِ ق ِ طَ / طِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) احجار سماوی. سنگهائی که از آسمان بر زمین افتند. شخانه.
احجار ساقطه. [ اَ رِ ق ِ طَ / طِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) احجار سماوی. سنگهائی که از آسمان بر زمین افتند. شخانه.
سنگهائی که از آسمان بر زمین افتد