علی طائی

علی طائی.[ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن احمد طائی سموقی. مکنی به ابوالحسن و ملقب به بهاءالدین. رجوع به علی سموقی شود.
علی طائی. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن حرب بن محمدبن علی طائی موصلی. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی موصلی شود.
علی طائی. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن حسن بن محمد طائی جرمی کوفی. مشهور به طاطری و مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی طاطری شود.
علی طائی. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن محمدبن سعدبن محمدبن علی بن عثمان بن اسماعیل بن ابراهیم جبرینی حلبی طائی شافعی. مشهور به ابن خطیب الناصریة و مکنی به ابوالحسن و ملقب به علاءالدین. رجوع به علی حلبی شود.

💡 نه هر کس بود زابلی رستم است نه هر کس که طائی بود حاتم است

💡 مردی بسان رستم دستان تو میکنی داد کرم چو حاتم طائی تو میدهی

💡 آفتاب جود تو چون سایه بر گیتی فکند شد جهانرا ذکر جود حاتم طائی زیاد

💡 هنگام بخشش و گه کوشش وجود تو رشک روان حاتم طائی و رستم است

💡 ای راد امیری که به گاهِ کرم و جود آمد به دَرَت حاتمِ طائی به گدایی

💡 سخای حاتم طائی و معن شد بعدم کف جواد تو تا آمد از عدم بوجود